Impedancja pętli zwarcia
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Impedancja pętli zwarcia to całkowity opór pozorny drogi, którą popłynie prąd zwarciowy w przypadku zwarcia przewodu fazowego z przewodem ochronnym lub częścią przewodzącą dostępną. Obejmuje m.in. impedancję przewodu fazowego, przewodu ochronnego/PEN, źródła zasilania oraz połączeń.
Po co mierzy się impedancję pętli zwarcia?
Pomiar wykonuje się w ramach sprawdzania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej. Im mniejsza impedancja pętli zwarcia, tym większy prąd zwarciowy, a więc większa szansa, że zabezpieczenie nadprądowe zadziała wystarczająco szybko.
Warunek ochrony można zapisać ogólnie:
Zs ≤ U0 / Ia
Gdzie:
- Zs – impedancja pętli zwarcia,
- U0 – napięcie znamionowe względem ziemi,
- Ia – prąd powodujący samoczynne zadziałanie zabezpieczenia w wymaganym czasie.
Metoda techniczna pomiaru
W metodzie technicznej wykonuje się pomiar napięcia bez obciążenia oraz pod obciążeniem. Impedancję oblicza się ze wzoru:
Z = (U0 − U) / I
Gdzie:
- U0 – napięcie przed obciążeniem,
- U – napięcie podczas przepływu prądu pomiarowego,
- I – prąd pomiarowy.
Przykład
Dane:
- U0 = 228 V,
- U = 208 V,
- I = 15 A.
Obliczenie:
Z = (228 V − 208 V) / 15 A = 20 V / 15 A = 1,33 Ω
Impedancja pętli zwarcia wynosi więc 1,33 Ω.