Naciąg przewodów wzmacniających
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Naciąg przewodów wzmacniających w sieci trakcyjnej wykonuje się przez kontrolę ich zwisu, czyli pionowego obniżenia przewodu między punktami zawieszenia. W praktyce egzaminacyjnej najważniejsza zasada brzmi: naciąg przewodów wzmacniających ustala się na podstawie pomiaru zwisu w co najmniej trzech punktach odcinka naprężania.
Dlaczego mierzy się zwis?
Zwis przewodu zależy od:
- długości przęsła,
- temperatury przewodu i otoczenia,
- materiału oraz przekroju przewodu,
- wymaganego naprężenia mechanicznego.
Im większy naciąg, tym mniejszy zwis. Im mniejszy naciąg, tym przewód bardziej opada. Dlatego pomiar zwisu pozwala pośrednio ocenić, czy przewód został prawidłowo naprężony.
Jak wykonuje się kontrolę?
Typowa procedura obejmuje:
1. Wyznaczenie odcinka naprężania przewodu wzmacniającego.
2. Pomiar temperatury, ponieważ wpływa ona na długość i zwis przewodu.
3. Pomiar zwisu w minimum trzech punktach odcinka naprężania.
4. Porównanie wyników z wartościami wymaganymi w dokumentacji technicznej lub tabelach montażowych.
5. Korektę naciągu, jeśli zmierzone zwisy odbiegają od wartości dopuszczalnych.
Czego nie stosuje się jako podstawowej metody?
W tym przypadku poprawnej odpowiedzi nie stanowi pomiar pantografem, tensometrami w naprężaczach ani sam dynamometr na słupach. Dla przewodów wzmacniających kluczowym kryterium jest zwis mierzony w kilku punktach, ponieważ daje obraz rozkładu naprężenia na całym odcinku.
Zapamiętaj
Na egzaminie pytanie o sposób wykonania naciągu przewodów wzmacniających należy łączyć z hasłem: pomiar zwisu w co najmniej trzech punktach odcinka naprężania.