Napięcie probiercze przy pomiarze rezystancji izolacji
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Napięcie probiercze to napięcie stałe przykładane przez miernik podczas pomiaru rezystancji izolacji. Nie jest ono tym samym, co napięcie robocze instalacji. Dobiera się je do napięcia nominalnego badanego obwodu.
Zasada doboru napięcia pomiarowego
W praktyce egzaminacyjnej najważniejsza jest zależność:
- obwody SELV/PELV o niskim napięciu — zwykle 250 V DC,
- obwody o napięciu nominalnym do około 500 V — zwykle 500 V DC,
- obwody o napięciu powyżej 500 V — zwykle 1000 V DC.
Dlatego dla obwodu DC o napięciu nominalnym 220 V stosuje się napięcie testowe 500 V.
Dlaczego nie 220 V?
Pomiar rezystancji izolacji ma wykryć osłabienie, zawilgocenie lub uszkodzenie izolacji. Z tego powodu miernik przykłada napięcie wyższe od napięcia roboczego, ale zgodne z wymaganiami dla danej klasy obwodu.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się obwód 220 V DC, należy kojarzyć go z zakresem obwodów do 500 V. Poprawna wartość napięcia probierczego to:
500 V DC
Pomiar wykonuje się miernikiem rezystancji izolacji, potocznie nazywanym megomierzem, a nie zwykłym omomierzem.