Ochrona przeciwporażeniowa
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Ochrona przeciwporażeniowa to zespół środków technicznych i organizacyjnych, które mają zapobiec porażeniu człowieka prądem elektrycznym. W instalacjach niskiego napięcia oraz urządzeniach zasilających stosuje się ją zarówno podczas normalnej pracy, jak i w przypadku uszkodzenia izolacji.
Podstawowe rodzaje ochrony
- Ochrona podstawowa – chroni przed dotykiem części czynnych będących pod napięciem. Przykłady: izolacja przewodów, obudowy, osłony, odpowiedni stopień ochrony IP.
- Ochrona przy uszkodzeniu – działa wtedy, gdy napięcie pojawi się na częściach dostępnych, np. metalowej obudowie urządzenia. Przykłady: przewód ochronny PE, uziemienie, samoczynne wyłączenie zasilania.
- Ochrona uzupełniająca – dodatkowe zabezpieczenie, najczęściej realizowane przez wyłącznik różnicowoprądowy o prądzie zadziałania np. 30 mA.
Urządzenia i środki ochronne
Do najważniejszych elementów ochrony przeciwporażeniowej należą:
- przewód ochronny PE,
- połączenia wyrównawcze,
- uziemienie,
- zabezpieczenia nadprądowe,
- wyłączniki różnicowoprądowe,
- odpowiednia izolacja i obudowy urządzeń.
Co jest istotne na egzaminie?
Jeżeli pytanie dotyczy urządzenia zapewniającego skuteczną ochronę przeciwporażeniową, bardzo często chodzi o wyłącznik różnicowoprądowy. Rozpoznaje się go m.in. po oznaczeniu prądu różnicowego, np. IΔn = 30 mA, oraz przycisku testowego T lub TEST.
Należy pamiętać, że skuteczność ochrony trzeba okresowo sprawdzać pomiarami, np. ciągłości przewodu ochronnego, impedancji pętli zwarcia, rezystancji uziemienia oraz testem działania wyłącznika różnicowoprądowego.