Pomiar rezystancji izolacji
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Pomiar rezystancji izolacji służy do sprawdzenia, czy izolacja przewodów, kabli, urządzeń i instalacji elektrycznej nie ma uszkodzeń powodujących upływ prądu. Jest to jeden z podstawowych pomiarów kontrolnych przy odbiorze i eksploatacji instalacji.
Na czym polega pomiar?
Do pomiaru używa się miernika rezystancji izolacji, często nazywanego miernikiem izolacji lub megaomomierzem. Przyrząd podaje na badany obwód określone napięcie stałe DC i mierzy rezystancję izolacji w megaomach (MΩ).
Ważne: pomiar wykonuje się napięciem DC, a nie AC. Napięcie stałe ogranicza wpływ pojemności przewodów i pozwala stabilniej ocenić stan izolacji.
Jakie napięcie testowe stosuje się dla instalacji 400 V AC?
Dla obwodów niskiego napięcia o napięciu nominalnym do 500 V, w tym typowych systemów AC 230/400 V, stosuje się najczęściej napięcie probiercze:
- 500 V DC – dla instalacji o napięciu nominalnym do 500 V,
- 250 V DC – dla obwodów SELV/PELV o bardzo niskim napięciu,
- 1000 V DC – dla obwodów o napięciu powyżej 500 V.
Dlatego dla systemu AC o napięciu międzyfazowym 400 V poprawne napięcie testowe wynosi 500 V DC.
O czym trzeba pamiętać?
Przed pomiarem należy:
- odłączyć zasilanie instalacji,
- upewnić się, że obwód nie jest pod napięciem,
- odłączyć lub zabezpieczyć urządzenia wrażliwe na napięcie probiercze, np. elektronikę, sterowniki, zasilacze,
- po pomiarze rozładować badany obwód.
Znaczenie wyniku
Im większa rezystancja izolacji, tym lepszy stan izolacji. Zbyt mała wartość może oznaczać zawilgocenie, uszkodzenie mechaniczne przewodu, zabrudzenie izolacji albo starzenie materiału.