Przejdź do głównej treści

Pomiar rezystancji izolacji

Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej

Pomiar rezystancji izolacji służy do sprawdzenia, czy izolacja przewodów, kabli, urządzeń i instalacji elektrycznej nie ma uszkodzeń powodujących upływ prądu. Jest to jeden z podstawowych pomiarów kontrolnych przy odbiorze i eksploatacji instalacji.

Na czym polega pomiar?

Do pomiaru używa się miernika rezystancji izolacji, często nazywanego miernikiem izolacji lub megaomomierzem. Przyrząd podaje na badany obwód określone napięcie stałe DC i mierzy rezystancję izolacji w megaomach (MΩ).

Ważne: pomiar wykonuje się napięciem DC, a nie AC. Napięcie stałe ogranicza wpływ pojemności przewodów i pozwala stabilniej ocenić stan izolacji.

Jakie napięcie testowe stosuje się dla instalacji 400 V AC?

Dla obwodów niskiego napięcia o napięciu nominalnym do 500 V, w tym typowych systemów AC 230/400 V, stosuje się najczęściej napięcie probiercze:

  • 500 V DC – dla instalacji o napięciu nominalnym do 500 V,
  • 250 V DC – dla obwodów SELV/PELV o bardzo niskim napięciu,
  • 1000 V DC – dla obwodów o napięciu powyżej 500 V.

Dlatego dla systemu AC o napięciu międzyfazowym 400 V poprawne napięcie testowe wynosi 500 V DC.

O czym trzeba pamiętać?

Przed pomiarem należy:

  • odłączyć zasilanie instalacji,
  • upewnić się, że obwód nie jest pod napięciem,
  • odłączyć lub zabezpieczyć urządzenia wrażliwe na napięcie probiercze, np. elektronikę, sterowniki, zasilacze,
  • po pomiarze rozładować badany obwód.

Znaczenie wyniku

Im większa rezystancja izolacji, tym lepszy stan izolacji. Zbyt mała wartość może oznaczać zawilgocenie, uszkodzenie mechaniczne przewodu, zabrudzenie izolacji albo starzenie materiału.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja