Wysokość zawieszenia przewodu jezdnego
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
Wysokość zawieszenia przewodu jezdnego to pionowa odległość od poziomu główki szyny do dolnej powierzchni przewodu jezdnego, po którym ślizga się odbierak prądu pojazdu trakcyjnego.
W sieci tramwajowej w Polsce zasilanej napięciem 600 V DC lub 750 V DC dopuszczalne wartości normalnej wysokości zawieszenia przewodu jezdnego wynoszą:
- 5250 mm do 5600 mm, czyli
- 5,25 m do 5,60 m.
Ta wartość jest istotna, ponieważ zapewnia prawidłową współpracę przewodu jezdnego z pantografem lub innym odbierakiem prądu. Zbyt niskie zawieszenie może powodować zagrożenie dla pojazdów drogowych, obsługi technicznej i infrastruktury. Zbyt wysokie zawieszenie może pogorszyć kontakt elektryczny między odbierakiem a przewodem jezdnym.
Znaczenie eksploatacyjne
Podczas kontroli sieci trakcyjnej sprawdza się m.in.:
- wysokość przewodu jezdnego nad torem,
- równomierność zmian wysokości,
- stan uchwytów i zawieszeń,
- prawidłową współpracę z odbierakiem prądu,
- brak nadmiernych odchyleń od wartości projektowych.
Typowy błąd egzaminacyjny
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, czy chodzi o sieć tramwajową, kolejową czy trolejbusową. Dla sieci tramwajowej 600/750 V DC poprawny zakres normalnej wysokości zawieszenia przewodu jezdnego to 5250–5600 mm.