Biały dym z układu wydechowego
Słownik kwalifikacji TKO.06 - Montaż i eksploatacja środków transportu szynowego
Biały dym wydobywający się z układu wydechowego silnika spalinowego najczęściej oznacza, że do komory spalania przedostaje się ciecz chłodząca. W warunkach egzaminacyjnych jest to typowy objaw rozszczelnienia głowicy silnika, uszkodzenia uszczelki pod głowicą albo pęknięcia głowicy/bloku.
Dlaczego powstaje biały dym?
Ciecz chłodząca, która trafi do cylindra, zostaje podgrzana i częściowo odparowuje podczas pracy silnika. Para wodna i produkty spalania są wyrzucane przez układ wydechowy, co daje widoczny biały obłok.
Typowe objawy towarzyszące
- ubywanie cieczy chłodzącej bez widocznego wycieku zewnętrznego,
- przegrzewanie się silnika,
- nierówna praca silnika, szczególnie po rozruchu,
- obecność pęcherzyków gazu w zbiorniku wyrównawczym,
- jasny, mleczny osad w oleju silnikowym lub pod korkiem wlewu oleju,
- wzrost ciśnienia w układzie chłodzenia.
Ważne rozróżnienie
Krótkotrwała biała para po uruchomieniu zimnego silnika może być zjawiskiem normalnym, szczególnie przy niskiej temperaturze otoczenia. Wynika wtedy ze skraplania pary wodnej w układzie wydechowym. Niepokojący jest gęsty, utrzymujący się biały dym, zwłaszcza po rozgrzaniu silnika.
Porównanie kolorów dymu
- Biały dym – najczęściej ciecz chłodząca w komorze spalania.
- Niebieskawy dym – spalanie oleju silnikowego, np. przez zużyte pierścienie tłokowe lub gładzie cylindrowe.
- Czarny dym – zbyt bogata mieszanka paliwowo-powietrzna lub niedobór powietrza.
Znaczenie eksploatacyjne
Dalsza praca silnika z przedostawaniem się cieczy chłodzącej do cylindrów może doprowadzić do poważnych uszkodzeń, m.in. zatarcia, korozji elementów, uszkodzenia tłoków lub wału korbowego. W pojeździe szynowym taki objaw wymaga diagnostyki i wyłączenia silnika z normalnej eksploatacji.