Układy połączeń silników trakcyjnych

Układ połączeń silników trakcyjnych określa, w jaki sposób silniki napędowe lokomotywy są włączone do obwodu głównego. Ma to wpływ na prąd, napięcie przypadające na pojedynczy silnik, moment rozruchowy oraz prędkość jazdy.

Podstawowe układy

• Połączenie szeregowe – prąd płynie kolejno przez wszystkie silniki. Na każdy silnik przypada tylko część napięcia zasilania. Układ taki stosuje się głównie przy rozruchu, ponieważ ogranicza prąd i zapewnia duży moment.
• Połączenie równoległe – silniki lub grupy silników są podłączone do tych samych biegunów zasilania. Każdy silnik otrzymuje wyższe napięcie niż w połączeniu szeregowym, co umożliwia jazdę z większą prędkością.
• Połączenie szeregowo-równoległe – część silników jest połączona szeregowo w grupy, a te grupy są połączone równolegle. Jest to układ pośredni między szeregowym a równoległym.

Jak rozpoznać układ szeregowo-równoległy na schemacie?

Na schemacie należy sprawdzić drogę przepływu prądu. Jeżeli w jednej gałęzi prąd przepływa kolejno przez kilka silników, oznacza to połączenie szeregowe w tej gałęzi. Jeżeli takich gałęzi jest kilka i są one podłączone do tych samych punktów zasilania, całość tworzy układ szeregowo-równoległy.

W lokomotywie sześcioosiowej może to oznaczać np. kilka grup silników połączonych szeregowo, pracujących równolegle względem źródła zasilania.

Znaczenie eksploatacyjne

Zmiana układów połączeń silników trakcyjnych pozwala regulować siłę pociągową i prędkość lokomotywy. W starszych układach rozruchowych przełączenia następowały stopniowo: od połączenia szeregowego, przez szeregowo-równoległe, do równoległego.