Półsamoczynna blokada liniowa to urządzenia i procedury służące do bezpiecznego prowadzenia ruchu pociągów na szlaku między posterunkami zapowiadawczymi. Jej zadaniem jest uniemożliwienie wyprawienia pociągu na zajęty odstęp szlakowy oraz zapewnienie współpracy między dyżurnymi ruchu sąsiednich posterunków.
W odróżnieniu od blokady samoczynnej, półsamoczynna blokada wymaga określonych czynności obsługowych wykonywanych przez personel posterunków ruchu. Urządzenia nie działają w pełni automatycznie, lecz wspomagają prowadzenie ruchu i wymuszają prawidłową kolejność czynności.
Ruch na torze jednotorowym
Na torze jednotorowym ten sam tor służy do jazdy w obu kierunkach, dlatego szczególnie ważne jest uzgodnienie kierunku ruchu i zajętości szlaku. W półsamoczynnej blokadzie liniowej ruch pociągów na takim torze odbywa się na podstawie obsługi:
- bloku początkowego,
- bloku końcowego,
- bloku pozwolenia.
To właśnie zestaw tych trzech bloków jest charakterystyczny dla prowadzenia ruchu na jednotorowym szlaku z półsamoczynną blokadą liniową.
Znaczenie poszczególnych bloków
- Blok początkowy wiąże się z wyprawieniem pociągu ze stacji początkowej na szlak.
- Blok końcowy potwierdza przyjęcie pociągu i zwolnienie szlaku po jego przyjeździe do następnego posterunku.
- Blok pozwolenia służy do uzgodnienia możliwości wyprawienia pociągu w danym kierunku na torze jednotorowym.
Najważniejsze do egzaminu
Jeżeli w pytaniu pojawia się tor jednotorowy i półsamoczynna blokada liniowa, należy pamiętać, że prawidłowa odpowiedź obejmuje trzy elementy: blok początkowy, blok końcowy i blok pozwolenia.