Tarcza zatrzymania D-1 „Stój” jest sygnałem nakazującym bezwzględne zatrzymanie pojazdu kolejowego przed miejscem, które zostało oznaczone jako niebezpieczne lub niedostępne dla ruchu.
Stosuje się ją m.in. do osłony:
- przeszkody na torze,
- miejsca robót,
- toru zamkniętego,
- odcinka, na który nie wolno wjechać bez odpowiedniego zezwolenia.
Umiejscowienie na odgałęzieniu toru
W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest konkretna zasada:
Na odgałęzieniu toru tarczę zatrzymania D-1 „Stój” ustawia się w odległości 100 m od przeszkody, w osi toru.
Oznacza to, że tarcza nie stoi po prawej stronie toru, lecz centralnie — tak, aby była jednoznacznie widoczna dla prowadzącego pojazd kolejowy jadący w kierunku przeszkody.
Co oznacza sygnał dla maszynisty?
Maszynista widząc tarczę D-1 musi zatrzymać pojazd przed tarczą. Dalsza jazda może nastąpić tylko wtedy, gdy pozwalają na to przepisy i zostanie wydane odpowiednie zezwolenie.
Jak zapamiętać do egzaminu?
Dla tego typu pytania kluczowe są dwa elementy:
- odległość: 100 m,
- miejsce ustawienia: w osi toru.
Błędne odpowiedzi zwykle mieszają te wartości, np. podają 200 m albo ustawienie po prawej stronie toru.