Współczynnik wykorzystania ładowności określa, w jakim stopniu wagon towarowy został wykorzystany pod względem dopuszczalnej masy ładunku. Jest to ważny wskaźnik przy planowaniu przewozów kolejowych, ocenie efektywności załadunku oraz kontroli, czy wagon nie został przeciążony.
Wzór
Najczęściej współczynnik można zapisać jako:
k = masa ładunku / ładowność wagonu
Gdzie:
- masa ładunku to rzeczywista masa przewożonego towaru,
- ładowność wagonu to maksymalna dopuszczalna masa ładunku dla danego wagonu.
Interpretacja wyniku
- k = 0 – wagon jest pusty, nie przewozi ładunku.
- k > 0 – w wagonie znajduje się jakikolwiek ładunek.
- 0 < k ≤ 1 – wagon jest załadowany w granicach dopuszczalnej ładowności.
- k > 1 – wagon jest przeciążony, co jest stanem niedopuszczalnym w normalnej eksploatacji.
Współczynnik nie powinien być ujemny, ponieważ masa ładunku nie może mieć wartości mniejszej od zera.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli wagon typu węglarka ma widoczną skarpę zasypu węgla, oznacza to, że znajduje się w nim węgiel. Skoro wagon nie jest pusty, masa ładunku jest większa od zera. W takim przypadku współczynnik wykorzystania ładowności również jest większy niż zero.
Nie trzeba znać dokładnej masy węgla, aby stwierdzić sam fakt: obecność ładunku oznacza dodatnie wykorzystanie ładowności.