Antena VOR/ILS
Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych
Antena VOR/ILS to antena odbiorcza stosowana w systemach radionawigacyjnych samolotu. W wielu lekkich statkach powietrznych jedna antena może współpracować z odbiornikiem VOR oraz z częścią ILS odpowiedzialną za odbiór sygnału kierunku pasa, czyli localizera.
Typowe miejsce zabudowy
Antena VOR/ILS jest często montowana:
- na stateczniku pionowym,
- na górnej części ogona,
- w miejscu możliwie wolnym od zasłaniania przez kadłub i skrzydła,
- z dala od silnych źródeł zakłóceń elektrycznych.
W lekkich samolotach spotyka się charakterystyczną antenę w kształcie litery V lub dwóch prętów zamocowanych w rejonie usterzenia. Na schematach egzaminacyjnych takie położenie odpowiada zwykle oznaczeniu przy górnej części statecznika pionowego.
Dlaczego antena jest montowana wysoko?
Sygnały radionawigacyjne VHF, takie jak VOR i localizer ILS, rozchodzą się głównie po linii widzenia. Umieszczenie anteny wysoko i z tyłu kadłuba poprawia warunki odbioru oraz ogranicza ekranowanie przez elementy konstrukcji samolotu.
Znaczenie w obsłudze technicznej
Podczas obsługi należy sprawdzić:
- stan mechaniczny anteny i mocowania,
- brak pęknięć, korozji i luzów,
- stan przewodu koncentrycznego,
- poprawność połączenia masowego, jeżeli jest wymagane,
- zgodność zabudowy z dokumentacją statku powietrznego.
Uszkodzona lub źle zamontowana antena może powodować niestabilne wskazania VOR/ILS, zakłócenia odbioru lub całkowity brak sygnału na wskaźnikach nawigacyjnych.