Przejdź do głównej treści

Antena VOR/ILS

Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Antena VOR/ILS to antena odbiorcza stosowana w systemach radionawigacyjnych samolotu. W wielu lekkich statkach powietrznych jedna antena może współpracować z odbiornikiem VOR oraz z częścią ILS odpowiedzialną za odbiór sygnału kierunku pasa, czyli localizera.

Typowe miejsce zabudowy

Antena VOR/ILS jest często montowana:
- na stateczniku pionowym,
- na górnej części ogona,
- w miejscu możliwie wolnym od zasłaniania przez kadłub i skrzydła,
- z dala od silnych źródeł zakłóceń elektrycznych.

W lekkich samolotach spotyka się charakterystyczną antenę w kształcie litery V lub dwóch prętów zamocowanych w rejonie usterzenia. Na schematach egzaminacyjnych takie położenie odpowiada zwykle oznaczeniu przy górnej części statecznika pionowego.

Dlaczego antena jest montowana wysoko?

Sygnały radionawigacyjne VHF, takie jak VOR i localizer ILS, rozchodzą się głównie po linii widzenia. Umieszczenie anteny wysoko i z tyłu kadłuba poprawia warunki odbioru oraz ogranicza ekranowanie przez elementy konstrukcji samolotu.

Znaczenie w obsłudze technicznej

Podczas obsługi należy sprawdzić:
- stan mechaniczny anteny i mocowania,
- brak pęknięć, korozji i luzów,
- stan przewodu koncentrycznego,
- poprawność połączenia masowego, jeżeli jest wymagane,
- zgodność zabudowy z dokumentacją statku powietrznego.

Uszkodzona lub źle zamontowana antena może powodować niestabilne wskazania VOR/ILS, zakłócenia odbioru lub całkowity brak sygnału na wskaźnikach nawigacyjnych.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja