Czujnik kąta natarcia mierzy kąt między cięciwą profilu skrzydła a kierunkiem napływającego powietrza. W lotnictwie oznacza się go często jako AoA sensor lub angle of attack transmitter.
Budowa i rozpoznanie
Typowy czujnik kąta natarcia ma zewnętrzną ruchomą chorągiewkę / łopatkę, wystającą poza poszycie kadłuba. Strumień powietrza ustawia ją zgodnie z kierunkiem napływu. Wewnątrz obudowy znajduje się przetwornik położenia, np. potencjometryczny, indukcyjny, resolver lub selsynowy, który zamienia wychylenie łopatki na sygnał elektryczny.
Na zdjęciach egzaminacyjnych czujnik AoA można rozpoznać po:
- masywnej cylindrycznej obudowie montowanej w kadłubie,
- wystającej łopatce ustawiającej się w strudze powietrza,
- złączu elektrycznym do przesyłania sygnału,
- braku elementów typowych dla czujników klap, przepustnicy lub sterów, które zwykle są montowane przy mechanizmach napędowych.
Zastosowanie
Sygnał z czujnika kąta natarcia jest używany m.in. przez:
- wskaźnik kąta natarcia,
- system ostrzegania przed przeciągnięciem,
- komputer danych aerodynamicznych ADC,
- systemy sterowania i zabezpieczeń lotu.
Znaczenie obsługowe
Czujnik AoA musi być czysty, nieuszkodzony i swobodnie ruchomy. Zablokowanie łopatki przez lód, zabrudzenie lub uszkodzenie mechaniczne może spowodować błędne wskazania kąta natarcia i fałszywe ostrzeżenia o przeciągnięciu albo ich brak.