Indukcyjność cewki
Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych
Indukcyjność cewki to właściwość elementu elektrycznego polegająca na przeciwstawianiu się zmianom prądu. Oznacza się ją literą L, a jednostką jest henr [H].
Cewka o większej indukcyjności silniej reaguje na zmiany prądu i może magazynować więcej energii w polu magnetycznym.
Od czego zależy indukcyjność?
Indukcyjność cewki zależy m.in. od:
- liczby zwojów,
- średnicy i długości cewki,
- rodzaju rdzenia,
- przenikalności magnetycznej materiału rdzenia,
- sposobu nawinięcia uzwojenia.
Cewka z rdzeniem ferromagnetycznym ma zwykle większą indukcyjność niż cewka powietrzna o podobnej budowie.
Jednostki indukcyjności
Podstawową jednostką jest H, ale w praktyce często stosuje się:
- mH — milihenr,
- µH — mikrohenr.
Przykład: dławiki w układach elektronicznych mogą mieć indukcyjność rzędu kilku µH lub mH.
Jak mierzy się indukcyjność?
Do pomiaru indukcyjności stosuje się mostek RLC albo miernik LCR. Zwykły omomierz nie wystarcza, ponieważ mierzy tylko rezystancję uzwojenia, a nie właściwości indukcyjne cewki.
Znaczenie w awionice
Cewki, dławiki i transformatory występują w układach zasilania, filtrach, przetwornicach oraz obwodach sygnałowych. Znajomość indukcyjności jest ważna przy diagnostyce i sprawdzaniu poprawności pracy tych elementów.