Łączność VHF jest podstawowym rodzajem krótkiego i średniego zasięgu łączności radiowej stosowanej w lotnictwie cywilnym. Służy do komunikacji głosowej między statkiem powietrznym a organami kontroli ruchu lotniczego, służbami informacji powietrznej, lotniskami oraz innymi statkami powietrznymi.
Zakres częstotliwości
W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej przyjmuje się zakres:
- VHF 118–136 MHz – lotnicza łączność foniczna krótkiego zasięgu.
W praktyce spotyka się również podawanie rozszerzonego zakresu do około 137 MHz. Dla egzaminu należy jednak zapamiętać, że poprawna odpowiedź to VHF 118–136 MHz.
Dlaczego VHF?
Pasmo VHF dobrze nadaje się do łączności lotniczej, ponieważ fale te rozchodzą się głównie w zasięgu widoczności radiowej. Oznacza to, że zasięg zależy silnie od wysokości lotu i przeszkód terenowych. Im wyżej znajduje się samolot, tym większy zasięg łączności.
Zastosowania
Łączność VHF stosuje się m.in. do:
- korespondencji z wieżą lotniska,
- kontaktu z kontrolą zbliżania i obszaru,
- uzyskiwania informacji meteorologicznych i ruchowych,
- komunikacji na częstotliwościach lotniskowych,
- łączności operacyjnej w przestrzeni kontrolowanej i niekontrolowanej.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nie należy mylić lotniczej łączności VHF z innymi zakresami radiowymi:
- HF – wykorzystywane do łączności dalekiego zasięgu, np. oceanicznej,
- VHF 118–136 MHz – typowa łączność lotnicza krótkiego zasięgu,
- UHF – częściej kojarzone z zastosowaniami wojskowymi lub innymi systemami radiowymi.
Najważniejsza informacja do zapamiętania: radiostacja do krótkiego zasięgu w lotnictwie pracuje w paśmie VHF 118–136 MHz.