Omomierz szeregowy to przyrząd do pomiaru rezystancji, w którym mierzony opór jest włączany szeregowo z ustrojem pomiarowym, źródłem zasilania i rezystorami wewnętrznymi przyrządu. W praktyce jest to często zakres pomiaru rezystancji w mierniku analogowym.
Zasada działania
Omomierz wykorzystuje własne źródło zasilania, zwykle baterię. Prąd płynący przez ustrój pomiarowy zależy od całkowitej rezystancji obwodu:
- mała rezystancja badanego elementu → większy prąd → większe wychylenie wskazówki,
- duża rezystancja → mniejszy prąd → mniejsze wychylenie,
- przerwa w obwodzie → brak prądu → wskazanie odpowiadające bardzo dużej rezystancji, często oznaczone jako ∞.
Dlatego skala omomierza analogowego jest zwykle nieliniowa i odczytuje się ją inaczej niż skalę woltomierza lub amperomierza.
Położenie wskazówki przed pomiarem
Przed wykonaniem pomiaru, gdy zaciski omomierza nie są podłączone do badanego elementu, obwód jest otwarty. Dla sprawnego omomierza szeregowego wskazówka powinna znajdować się w położeniu odpowiadającym rezystancji nieskończenie dużej lub położeniu spoczynkowemu przewidzianemu przez skalę.
Takie wskazanie oznacza stan zdatności przyrządu, a nie przeciążenie ani uszkodzenie.
Przygotowanie do pomiaru
Przed pomiarem należy:
- upewnić się, że badany obwód jest odłączony od zasilania,
- sprawdzić stan baterii w omomierzu,
- w razie potrzeby wykonać regulację zera po zwarciu końcówek pomiarowych,
- dobrać odpowiedni zakres pomiarowy.
Pomiar rezystancji w obwodzie pod napięciem może uszkodzić miernik i dać błędny wynik.