Pasmo UHF w lotnictwie
Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych
UHF (Ultra High Frequency) to zakres fal radiowych od 300 MHz do 3 GHz. W lotnictwie pasmo to jest wykorzystywane głównie przez wybrane systemy radionawigacyjne, łącznościowe i nadawczo-odbiorcze.
Najważniejsze przykłady zastosowania
W kontekście radionawigacji lotniczej szczególnie ważny jest system DME (Distance Measuring Equipment), czyli dalmierz lotniczy. DME pracuje w zakresie około 962–1213 MHz, a więc w paśmie UHF. Urządzenie pokładowe wysyła zapytanie do stacji naziemnej, a na podstawie czasu powrotu odpowiedzi obliczana jest odległość skośna od tej stacji.
Do pasma UHF zalicza się także częstotliwości używane przez niektóre inne systemy lotnicze, np. transpondery pracujące na częstotliwościach 1030 MHz i 1090 MHz.
Porównanie z innymi urządzeniami nawigacyjnymi
- DME – pracuje w paśmie UHF.
- VOR – pracuje w paśmie VHF, zwykle 108–117,95 MHz.
- ADF – odbiera sygnały radiolatarni NDB w zakresie fal niskich i średnich.
- NDB – radiolatarnia naziemna, zwykle LF/MF, a nie UHF.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy urządzenia nawigacyjnego pracującego w paśmie UHF, poprawną odpowiedzią jest DME. Warto zapamiętać zestawienie: VOR = VHF, DME = UHF, ADF/NDB = LF/MF.