Radiolatarnia NDB

Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

NDB (Non-Directional Beacon) to bezkierunkowa radiolatarnia naziemna stosowana w radionawigacji lotniczej. Nadaje sygnał radiowy, który może być odbierany przez pokładowy odbiornik ADF.

Cechy radiolatarni NDB

Radiolatarnia NDB emituje sygnał we wszystkich kierunkach, czyli nie tworzy wiązki prowadzącej jak niektóre inne systemy radionawigacyjne. Statek powietrzny sam określa kierunek do radiolatarni na podstawie odbieranego sygnału.

Typowe cechy NDB:
- praca w zakresie fal długich lub średnich,
- nadawanie identyfikatora alfabetem Morse'a,
- współpraca z odbiornikiem ADF,
- możliwość wykorzystania do nawigacji trasowej i podejść nieprecyzyjnych.

Związek z radionamiarem

ADF odbiera sygnał NDB i na jego podstawie określa kierunek do stacji. W klasycznym układzie wykorzystywane jest minimum amplitudy sygnału odbieranego przez antenę kierunkową.

Ograniczenia

Na dokładność wskazań ADF/NDB mogą wpływać zakłócenia atmosferyczne, odbicia od terenu, instalacje elektryczne oraz zjawiska nocne. Dlatego wskazania ADF należy interpretować z uwzględnieniem warunków pracy systemu.