Ustrój elektrodynamiczny to ustrój pomiarowy, w którym moment napędowy powstaje w wyniku oddziaływania pól magnetycznych dwóch cewek: nieruchomej i ruchomej. Jest stosowany głównie w miernikach analogowych, szczególnie tam, gdzie potrzebny jest pomiar mocy.
Zasada działania
W ustroju elektrodynamicznym występują:
- cewka nieruchoma, przez którą płynie prąd,
- cewka ruchoma połączona ze wskazówką,
- sprężyny doprowadzające prąd i wytwarzające moment zwrotny.
Pola magnetyczne obu cewek oddziałują na siebie, powodując wychylenie ruchomej cewki i wskazówki. Wychylenie zależy od prądów płynących przez cewki.
Cechy ustroju elektrodynamicznego
Najważniejsze cechy:
- może pracować przy prądzie stałym i przemiennym,
- nadaje się do budowy watomierzy,
- ma większy pobór mocy niż ustrój magnetoelektryczny,
- jest bardziej wrażliwy na przeciążenia i wpływy zewnętrzne,
- konstrukcja jest bardziej złożona.
Zastosowanie
Ustrój elektrodynamiczny stosuje się przede wszystkim w:
- watomierzach analogowych,
- miernikach mocy czynnej,
- laboratoryjnych przyrządach pomiarowych.
Różnica względem magnetoelektrycznego
W ustroju magnetoelektrycznym pole magnetyczne pochodzi od magnesu trwałego, a ruchoma jest cewka. W ustroju elektrodynamicznym pole tworzą cewki, dlatego przyrząd może mierzyć wielkości związane z prądem przemiennym bez magnesu trwałego.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w odpowiedziach występują nazwy ustrojów pomiarowych, należy rozróżniać ich symbole i zastosowania. Ustrój elektrodynamiczny najczęściej kojarzy się z pomiarem mocy, natomiast ustrój magnetoelektryczny z dokładnymi miernikami wskazówkowymi DC.