Ustrój elektromagnetyczny

Słownik kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Ustrój elektromagnetyczny to ustrój pomiarowy miernika analogowego, w którym wychylenie wskazówki powstaje wskutek działania pola magnetycznego cewki na ruchomy element z materiału ferromagnetycznego, najczęściej miękkiej stali.

Zasada działania

Prąd płynący przez cewkę wytwarza pole magnetyczne. Pole to przyciąga lub odpycha ruchomy rdzeń ferromagnetyczny, który jest połączony ze wskazówką. Wychylenie zależy od wartości prądu.

Charakterystyczne cechy:
- może mierzyć prąd stały i przemienny,
- ma prostą i odporną konstrukcję,
- podziałka jest zwykle nierównomierna, szczególnie na początku skali,
- dokładność jest zwykle mniejsza niż w ustroju magnetoelektrycznym.

Zastosowanie

Ustroje elektromagnetyczne są stosowane w:
- amperomierzach tablicowych,
- woltomierzach prądu przemiennego,
- prostych miernikach warsztatowych,
- instalacjach, gdzie ważna jest odporność i możliwość pomiaru AC.

Różnica względem ustroju magnetoelektrycznego

Ustrój magnetoelektryczny wykorzystuje magnes trwały i ruchomą cewkę, dlatego ma zwykle liniową skalę i dużą dokładność, ale bez dodatkowego prostownika mierzy głównie DC. Ustrój elektromagnetyczny wykorzystuje oddziaływanie elektromagnesu na element ferromagnetyczny i może bezpośrednio pracować zarówno przy DC, jak i AC.

Ważne na egzaminie

Jeżeli pytanie dotyczy rozpoznania ustroju po tarczy miernika, trzeba zwrócić uwagę na symbol ustroju oraz kształt skali. Nierównomierna skala często sugeruje ustrój elektromagnetyczny, natomiast liniowa skala częściej kojarzy się z ustrojem magnetoelektrycznym.