Radiolokacja lotnicza

Słownik kwalifikacji TLO.02 - Obsługa operacyjna portu lotniczego i współpraca ze służbami żeglugi powietrznej

Radiolokacja lotnicza to wykrywanie i określanie położenia statków powietrznych za pomocą fal radiowych. W praktyce służy przede wszystkim służbom ruchu lotniczego do obserwacji sytuacji w powietrzu i na lotnisku.

Jakie informacje można uzyskać?

Za pomocą urządzeń radiolokacyjnych można uzyskać m.in.:
- pozycję statku powietrznego – gdzie znajduje się SP względem radaru lub mapy radarowej,
- wysokość lotu – jeżeli statek powietrzny przekazuje ją przez transponder, np. w modzie C lub S,
- kod transpondera – czterocyfrowy kod SSR ustawiony w transponderze,
- czasem także znak wywoławczy lub identyfikację lotu – przy wykorzystaniu odpowiednich systemów i korelacji z planem lotu.

Radar pierwotny i wtórny

Radar pierwotny (PSR) wysyła impuls radiowy i odbiera jego odbicie od obiektu. Pozwala określić głównie pozycję, ale nie wymaga współpracy statku powietrznego.

Radar wtórny (SSR) współpracuje z transponderem na pokładzie statku powietrznego. Dzięki temu może pokazać m.in. kod transpondera i wysokość barometryczną.

Czego radar nie pokazuje?

Urządzenia radiolokacyjne nie służą do ustalania danych osobowych, np. tożsamości członków załogi. Takie informacje znajdują się w dokumentacji lotu, systemach przewoźnika, dokumentach załogi lub danych operacyjnych, ale nie są uzyskiwane bezpośrednio z radaru.

Zapamiętaj

Radar może pokazać, gdzie jest statek powietrzny, na jakiej jest wysokości i jaki ma kod transpondera. Nie pokazuje natomiast, kto personalnie znajduje się w załodze.