Biegunowa samolotu
Słownik kwalifikacji TLO.03 - Wykonywanie obsługi technicznej płatowca i jego instalacji oraz zespołu napędowego statków powietrznych
Biegunowa samolotu to wykres pokazujący zależność współczynnika siły nośnej Cz od współczynnika oporu Cx. Jest jedną z podstawowych charakterystyk aerodynamicznych statku powietrznego.
Na osi poziomej zwykle znajduje się Cx, czyli współczynnik oporu, a na osi pionowej Cz, czyli współczynnik siły nośnej.
Co można odczytać z biegunowej?
Z wykresu biegunowej można określić między innymi:
- zakres użytecznych kątów natarcia,
- punkt maksymalnego współczynnika siły nośnej,
- punkt najmniejszego oporu,
- punkt największej doskonałości aerodynamicznej,
- zachowanie samolotu w pobliżu przeciągnięcia.
Największa doskonałość na biegunowej
Doskonałość aerodynamiczna jest równa:
[
E = \frac{C_z}{C_x}
]
Na biegunowej największą doskonałość wyznacza się przez poprowadzenie prostej z początku układu współrzędnych stycznej do krzywej. Punkt styczności odpowiada największej wartości stosunku Cz/Cx.
Dlatego na rysunkach egzaminacyjnych poprawna odpowiedź zwykle nie jest w punkcie najwyższego Cz, lecz w punkcie, dla którego stosunek wysokości wykresu do odległości od osi pionowej jest największy.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy „największej doskonałości”, należy szukać punktu styczności prostej wychodzącej z początku układu współrzędnych z charakterystyką Cz(Cx).