Nitownica ręczna to narzędzie służące do wykonywania połączeń nitowych, najczęściej z użyciem nitów jednostronnych, nazywanych też zrywalnymi. Jest stosowana tam, gdzie dostęp do elementu jest możliwy tylko z jednej strony, np. przy cienkich blachach, osłonach, panelach lub elementach pomocniczych konstrukcji.
Zasada działania
Do końcówki nitownicy wkłada się trzpień nitu. Po umieszczeniu nitu w przygotowanym otworze operator zaciska rękojeści narzędzia. Mechanizm szczękowy ciągnie trzpień nitu, powodując spęcznienie tulejki po niewidocznej stronie łączonych elementów. Po osiągnięciu odpowiedniej siły trzpień zrywa się w przewidzianym miejscu.
Cechy rozpoznawcze
Nitownica ręczna ma zwykle:
- dwie długie rękojeści do wytworzenia siły zacisku,
- głowicę z wymiennymi końcówkami do różnych średnic nitów,
- mechanizm chwytający i wyciągający trzpień nitu,
- pojemnik lub kanał na zerwane trzpienie w niektórych modelach.
Zastosowanie w obsłudze technicznej
W lotnictwie nitowanie musi być wykonywane zgodnie z dokumentacją techniczną, z zachowaniem właściwej średnicy nitu, długości, materiału oraz jakości otworu. Nieprawidłowy dobór nitu lub narzędzia może spowodować luzy, pęknięcia blachy albo osłabienie połączenia.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nitownica nie służy do wyjmowania wpustów, wciskania kołków ani zdejmowania pierścieni osadczych. Narzędzie przedstawione na ilustracji rozpoznaje się po układzie rękojeści i głowicy przeznaczonej do chwytania trzpienia nitu.