W obsłudze technicznej statków powietrznych bardzo ważne jest rozróżnienie między okresem magazynowania a resursem eksploatacyjnym podzespołu. Oba limity mogą występować jednocześnie, ale dotyczą różnych etapów życia części.
Okres magazynowania
Okres magazynowania określa, jak długo część może być przechowywana przed zabudową lub użyciem. Dotyczy to szczególnie elementów starzejących się chemicznie lub materiałowo, np. przewodów elastycznych, uszczelek, elementów gumowych, materiałów uszczelniających.
Przykład: jeśli przewód ma shelf storage life 5 years, oznacza to, że może być magazynowany maksymalnie 5 lat w wymaganych warunkach. Po przekroczeniu tego czasu nie powinien zostać użyty jako część zdatna do zabudowy, chyba że dokumentacja dopuszcza dodatkową kontrolę lub przedłużenie.
Resurs eksploatacyjny
Resurs eksploatacyjny określa maksymalny czas pracy lub użytkowania części po rozpoczęciu eksploatacji. Może być wyrażony w latach, godzinach lotu, cyklach, lądowaniach albo jako eksploatacja według stanu technicznego.
Zapis service life is on condition, with a maximum of 12 years oznacza, że część może być użytkowana tak długo, jak spełnia wymagania techniczne podczas kontroli, ale nie dłużej niż 12 lat.
Jak czytać takie zapisy na egzaminie?
Jeżeli pytanie dotyczy ostatecznego wycofania z eksploatacji, należy szukać limitu związanego z użytkowaniem, czyli service life, a nie samego magazynowania. W podanym przykładzie poprawnym limitem jest 12 lat, ponieważ jest to maksymalny okres eksploatacji podzespołu.