Otwór pod gwint to otwór wiercony przed wykonaniem gwintu wewnętrznego za pomocą gwintownika. Jego średnica musi być mniejsza od średnicy nominalnej gwintu, aby narzędzie mogło ukształtować zarys gwintu w materiale.
Zasada doboru średnicy
Dla typowych gwintów metrycznych można stosować uproszczony wzór:
średnica otworu = średnica nominalna gwintu − skok gwintu
Przykład dla gwintu M6:
- średnica nominalna: 6 mm,
- standardowy skok gwintu M6: 1,0 mm,
- średnica otworu: 6,0 − 1,0 = 5,0 mm.
Dlatego pod gwint wewnętrzny M6 najczęściej wierci się otwór o średnicy 5,0 mm.
Znaczenie w obsłudze technicznej
W elementach lotniczych, np. ze stopów aluminium, prawidłowa średnica otworu pod gwint ma duże znaczenie dla wytrzymałości połączenia. Zbyt mały otwór może spowodować zakleszczenie lub złamanie gwintownika, a zbyt duży otwór da gwint płytki i słaby.
Praktyczne wskazówki
- przed gwintowaniem należy dobrać właściwe wiertło z tabeli gwintów,
- w aluminium stosuje się odpowiednie chłodziwo lub środek smarny,
- gwintownik należy prowadzić prostopadle do powierzchni,
- po wykonaniu gwintu usuwa się wióry i sprawdza jakość gwintu.
Najważniejsza wartość egzaminacyjna: otwór pod gwint M6 ma średnicę 5,0 mm.