W niektórych statkach powietrznych instalacja przeciwoblodzeniowa wykorzystuje jako płyn roboczy spirytus etylowy. Służy on do obniżenia temperatury zamarzania wody i ograniczenia tworzenia się lodu na elementach narażonych na oblodzenie, np. szybach, śmigle, wlotach lub innych częściach wskazanych w dokumentacji danego statku powietrznego.
Jaki spirytus stosować?
Jeżeli instalacja przeciwoblodzeniowa jest przewidziana do pracy na spirytusie, należy uzupełniać ją spirytusem etylowym, zgodnie z instrukcją obsługi technicznej. W pytaniach egzaminacyjnych poprawną odpowiedzią jest: spirytus etylowy.
Nie należy zastępować go spirytusem metylowym ani mieszaninami metylowego z etylowym, jeśli nie przewiduje tego dokumentacja producenta.
Dlaczego nie spirytus metylowy?
Spirytus metylowy, czyli metanol, jest substancją silnie toksyczną. Może być niebezpieczny przy wdychaniu par, kontakcie ze skórą lub przypadkowym spożyciu. W obsłudze technicznej statku powietrznego stosuje się wyłącznie płyny eksploatacyjne dopuszczone przez producenta.
Zasady obsługi
Podczas uzupełniania instalacji należy:
- sprawdzić wymagany typ płynu w dokumentacji technicznej,
- używać czystego, właściwie oznaczonego płynu,
- nie mieszać płynów niewiadomego pochodzenia,
- przestrzegać zasad BHP i ochrony przeciwpożarowej,
- zabezpieczyć instalację przed zanieczyszczeniem.
Najważniejsze do zapamiętania
W instalacji przeciwoblodzeniowej, w której płynem roboczym jest spirytus, stosuje się spirytus etylowy. Odpowiedź „metylowy” lub mieszaniny z metanolem są w tym kontekście błędne.