Stal maraging

Słownik kwalifikacji TLO.03 - Wykonywanie obsługi technicznej płatowca i jego instalacji oraz zespołu napędowego statków powietrznych

Stal maraging to wysokowytrzymała stal stopowa o bardzo małej zawartości węgla, utwardzana przez starzenie wydzieleniowe. Nazwa pochodzi od połączenia słów martensitic i aging, czyli „martenzytyczna starzona”.

Typowy skład stopowy

Najważniejsze pierwiastki stopowe stali maraging to:

  • nikiel (Ni) – zwykle główny składnik stopowy, często ok. 18%,
  • kobalt (Co) – zwiększa skuteczność umocnienia,
  • molibden (Mo) – uczestniczy w tworzeniu wydzieleń umacniających,
  • czasem także tytan, aluminium lub inne dodatki w mniejszych ilościach.

W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: stal maraging = nikiel, kobalt, molibden.

Właściwości

Stale maraging charakteryzują się:

  • bardzo wysoką wytrzymałością na rozciąganie,
  • dobrą odpornością zmęczeniową,
  • dużą udarnością w porównaniu z wieloma stalami wysokowytrzymałymi,
  • dobrą stabilnością wymiarową po obróbce cieplnej,
  • dobrą obrabialnością przed starzeniem.

Zastosowanie w lotnictwie

Ze względu na wysoką wytrzymałość i niezawodność stal maraging stosuje się m.in. na:

  • elementy podwozia,
  • tłoki i cylindry hydrauliczne,
  • sworznie i elementy mocujące skrzydeł,
  • inne części silnie obciążone mechanicznie.

Obróbka cieplna

Typowy proces obejmuje przesycanie, a następnie starzenie w podwyższonej temperaturze. Podczas starzenia powstają drobne wydzielenia międzymetaliczne, które silnie umacniają materiał.

Do zapamiętania

Jeżeli w pytaniu pojawia się stal maraging, wysoka wytrzymałość i zastosowania lotnicze, poprawna grupa pierwiastków to najczęściej: Ni + Co + Mo, czyli nikiel, kobalt, molibden.