Wydłużenie skrzydła to parametr geometryczny określający, jak smukłe jest skrzydło samolotu. Oznacza się je zwykle symbolem λ lub AR (aspect ratio).
Wzór
Dla skrzydła o rozpiętości b i powierzchni nośnej S:
AR = b² / S
Dla skrzydła prostokątnego można uprościć:
AR = b / c
gdzie c to cięciwa skrzydła.
Wpływ na siłę nośną i opór
Większe wydłużenie skrzydła oznacza zwykle:
- wzrost współczynnika siły nośnej — skrzydło efektywniej wytwarza siłę nośną,
- spadek współczynnika siły oporu — szczególnie zmniejsza się opór indukowany,
- lepszą doskonałość aerodynamiczną, czyli korzystniejszy stosunek siły nośnej do oporu.
Dlatego szybowce mają bardzo długie i smukłe skrzydła. Pozwala im to długo utrzymywać się w powietrzu przy małych stratach energii.
Opór indukowany
Opór indukowany powstaje jako skutek wytwarzania siły nośnej. Jest związany m.in. z wirami brzegowymi na końcówkach skrzydeł. Im większe wydłużenie skrzydła, tym mniejsze względne straty na końcówkach i mniejszy opór indukowany.
Zapamiętaj do egzaminu
Jeżeli pytanie dotyczy skutku zwiększenia wydłużenia skrzydła, poprawna zależność brzmi:
- współczynnik siły nośnej rośnie,
- współczynnik siły oporu maleje.
W zadaniach egzaminacyjnych odpowiada to stwierdzeniu: wzrost współczynnika siły nośnej i spadek współczynnika siły oporu.