Darniowanie w kratę to sposób biologicznego umacniania skarp polegający na układaniu pasów darniny w dwóch kierunkach, najczęściej ukośnie, tak aby utworzyły widoczny wzór kratownicy. Przestrzenie między pasami mogą być wypełniane humusem i obsiewane trawą.
Zastosowanie
Metodę stosuje się do zabezpieczania skarp przed:
- spływem powierzchniowym wody,
- rozmywaniem gruntu,
- osuwaniem się warstwy humusu,
- erozją do czasu pełnego zadarnienia powierzchni.
W robotach regulacyjnych i hydrotechnicznych darniowanie w kratę wykonuje się m.in. na skarpach rowów, kanałów, wałów i nasypów, szczególnie tam, gdzie potrzebne jest mocniejsze zabezpieczenie niż samo obsianie trawą.
Jak rozpoznać na ilustracji egzaminacyjnej?
Charakterystyczną cechą jest układ pasów darniny tworzących romby lub kratę. Nie jest to jednolita warstwa darni na całej powierzchni skarpy, lecz pasy układane na przemian w dwóch kierunkach.
Różnica względem darniowania na płask
W darniowaniu na płask darninę układa się zwartą warstwą, płat przy płacie, na całej powierzchni. W darniowaniu w kratę widoczna jest siatka z pasów darni, a między nimi pozostają pola gruntu do uzupełnienia i obsiania.
Zapamiętaj
Jeżeli na skarpie widać zielone pasy tworzące ukośną kratownicę, poprawna nazwa umocnienia to darniowanie w kratę.