Hakowanie to ręczne usuwanie roślinności wodnej porastającej dno rzeki, kanału lub rowu. Zabieg polega na wyrywaniu, wyczesywaniu albo odrywaniu roślin zakorzenionych w dnie przy użyciu prostych narzędzi, np. haków, grabi, wideł lub specjalnych kos.
Kiedy wykonuje się hakowanie?
Hakowanie stosuje się wtedy, gdy roślinność wodna:
- utrudnia przepływ wody,
- powoduje zamulanie koryta,
- zmniejsza przekrój czynny cieku,
- sprzyja tworzeniu zatorów,
- utrudnia prowadzenie robót regulacyjnych lub utrzymaniowych.
Zabieg jest typowy dla prac utrzymaniowych na ciekach wodnych, szczególnie tam, gdzie użycie ciężkiego sprzętu jest utrudnione albo nieopłacalne.
Na czym polega praca?
Pracownik usuwa rośliny z dna ręcznie, zwykle z brzegu, z łodzi albo brodząc w płytkiej wodzie. Oderwaną roślinność należy zebrać z wody i usunąć poza koryto, aby nie spłynęła niżej i nie utworzyła zatoru.
Czym hakowanie różni się od innych robót?
- Hakowanie – ręczne usuwanie roślinności z dna cieku.
- Bagrowanie – mechaniczne wydobywanie namułów, osadów lub gruntu z dna.
- Karczowanie – usuwanie drzew, krzewów, pni i korzeni, najczęściej z brzegów lub terenu robót.
- Tralowanie – przeciąganie narzędzia lub urządzenia po dnie, zwykle w celu wykrywania albo usuwania przeszkód.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawia się ręczne usuwanie roślinności porastającej dno rzeki, właściwym określeniem jest hakowanie.