Materiały miejscowe to surowce pozyskane w pobliżu miejsca prowadzenia robót, np. z koryta cieku, terenu budowy lub najbliższego otoczenia. W robotach związanych z regulacją cieków naturalnych mogą to być m.in. piasek, pospółka, darń oraz faszyna.
Dlaczego stosuje się materiały miejscowe?
Ich wykorzystanie jest korzystne, ponieważ:
- zmniejsza koszty transportu,
- przyspiesza wykonanie robót,
- ułatwia dopasowanie umocnień do lokalnych warunków terenowych,
- ogranicza ingerencję w środowisko, jeśli pozyskanie jest zgodne z przepisami.
Warunek dopuszczenia do użycia
Materiał miejscowy nie może być użyty automatycznie tylko dlatego, że znajduje się w pobliżu budowy. Musi spełniać wymagania dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznej oraz zasad wiedzy technicznej. Ostatecznie jego zastosowanie powinno być zaakceptowane przez inspektora nadzoru inwestorskiego.
Na co zwraca się uwagę przy ocenie materiału?
Przykładowe kryteria oceny:
- czystość materiału, brak zanieczyszczeń organicznych i odpadów,
- odpowiednie uziarnienie piasku lub pospółki,
- dobra jakość darni, zwarta darń i zdrowa roślinność,
- odpowiednia elastyczność i świeżość faszyny,
- zgodność z przeznaczeniem, np. do obsypki, umocnienia skarp lub wykonania elementów faszynowych.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy pamiętać, że materiały pozyskane lokalnie do robót regulacyjnych akceptuje inspektor nadzoru, a nie inwestor, projektant ani kierownik budowy.