Obsiew trawą

Słownik kwalifikacji TWO.01 - Wykonywanie robót regulacyjnych i hydrotechnicznych

Obsiew trawą to biotechniczny sposób zabezpieczania skarp, polegający na wysianiu mieszanki nasion traw na odpowiednio przygotowanej powierzchni gruntu. Celem jest wytworzenie zwartej pokrywy roślinnej, której system korzeniowy ogranicza spływ powierzchniowy i wymywanie drobnych cząstek gruntu.

Zastosowanie

Obsiew stosuje się głównie na skarpach o niewielkim zagrożeniu erozją, np.:
- na skarpach powyżej strefy częstego zalewania,
- na łagodnych nachyleniach,
- jako uzupełnienie innych umocnień,
- na terenach, gdzie prędkość przepływu wody jest mała.

Dlaczego jest najmniej skuteczny?

Obsiew trawą daje ochronę dopiero po wykiełkowaniu i ukorzenieniu roślin. W początkowym okresie skarpa pozostaje słabo zabezpieczona i może zostać rozmyta przez deszcz, falowanie lub przepływ wody. System korzeniowy traw jest też płytszy i słabszy niż w przypadku wikliny.

Porównanie z innymi metodami

W pytaniach egzaminacyjnych obsiew trawą należy kojarzyć jako metodę najprostszą, tanią, ale najmniej odporną na erozję wodną brzegów. Silniejsze zabezpieczenie dają m.in. darniowanie, brzegosłony oraz obsadzanie wikliną.