Profil podłużny rzeki to graficzne przedstawienie przebiegu rzeki wzdłuż jej osi, najczęściej z pokazaniem spadków, rzędnych dna, zwierciadła wody oraz charakterystycznych punktów hydrotechnicznych. Stosuje się go w projektach regulacji rzek, budowy umocnień brzegowych, jazów, progów, wałów i innych obiektów budownictwa wodnego.
Kierunek przedstawiania profilu
W dokumentacji projektowej przyjmuje się umownie, że profil podłużny rzeki przedstawia się:
- od lewej strony jako źródła,
- do prawej strony jako ujścia.
Oznacza to, że na rysunku rzeka „płynie” od lewej do prawej. Jest to ważna zasada interpretacyjna, ponieważ ułatwia odczytywanie lokalizacji obiektów, spadków i zmian ukształtowania koryta.
Kilometrowanie rzeki
W polskiej praktyce hydrotechnicznej kilometrowanie rzeki prowadzi się zazwyczaj od ujścia w górę rzeki, czyli przeciwnie do naturalnego kierunku przepływu wody. Oznacza to, że kilometr 0+000 znajduje się przy ujściu, a kolejne kilometry zwiększają się w stronę źródeł.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Dla profilu podłużnego rzeki należy zapamiętać:
- rysunek profilu: od źródła po lewej do ujścia po prawej,
- kilometrowanie: od ujścia w górę rzeki.
Ta zasada odpowiada poprawnej odpowiedzi w pytaniu egzaminacyjnym: profil przebiega od lewej, czyli od źródła, do prawej, czyli do ujścia, natomiast kilometrowanie prowadzi się od ujścia w górę.