Badania magnetyczno-proszkowe MT
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Badania magnetyczno-proszkowe MT (Magnetic Particle Testing) to metoda badań nieniszczących stosowana do wykrywania nieciągłości powierzchniowych i podpowierzchniowych w materiałach ferromagnetycznych, czyli takich, które można namagnesować. Dotyczy to m.in. większości stali konstrukcyjnych używanych w budowie kadłubów.
Na czym polega badanie MT?
Element jest magnesowany, a następnie na jego powierzchnię nanosi się proszek magnetyczny, suchy lub zawieszony w cieczy. W miejscu nieciągłości, np. pęknięcia, powstaje rozproszenie pola magnetycznego. Cząstki proszku gromadzą się w tym miejscu, tworząc widoczne wskazanie.
Jakie wady wykrywa MT?
Metoda magnetyczno-proszkowa pozwala wykryć głównie:
- pęknięcia powierzchniowe,
- pęknięcia przyspoinowe,
- nieciągłości w strefie wpływu ciepła,
- zawalcowania i rozwarstwienia wychodzące na powierzchnię,
- wady płytko pod powierzchnią.
Zastosowanie przy uchwytach transportowych
Stalowe uchwyty transportowe są elementami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo podnoszenia i przemieszczania sekcji. Szczególnie niebezpieczne są pęknięcia w spoinach oraz w materiale przy spoinie. Dlatego oprócz badania wizualnego wykonuje się badanie magnetyczno-proszkowe, które lepiej ujawnia drobne pęknięcia powierzchniowe.
Ważne ograniczenie
MT stosuje się tylko do materiałów ferromagnetycznych. Nie nadaje się do aluminium, miedzi ani stali austenitycznych niemagnetycznych. Dla takich materiałów częściej stosuje się np. badania penetracyjne.