Cumowanie statku
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Cumowanie statku to unieruchomienie jednostki przy nabrzeżu, kei, pirsie lub innym miejscu postoju za pomocą lin cumowniczych. Po zwodowaniu jest to jedna z pierwszych czynności zabezpieczających statek przed niekontrolowanym przemieszczaniem się pod wpływem wiatru, prądu wody, falowania lub pracy innych jednostek.
Cel cumowania po wodowaniu
Cumowanie zapewnia:
- utrzymanie statku w wyznaczonym miejscu,
- bezpieczne wejście ekip wyposażeniowych na pokład,
- możliwość prowadzenia dalszych prac przy nabrzeżu,
- ochronę kadłuba przed uderzeniem o inne obiekty,
- stabilne warunki do podłączenia mediów, np. energii, sprężonego powietrza lub wody.
Elementy cumowania
Do podstawowych elementów używanych podczas cumowania należą:
- liny cumownicze,
- polery lub knagi nabrzeżowe,
- kluzy i przewłoki na statku,
- odbijacze chroniące kadłub,
- urządzenia cumownicze, np. kabestany.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach dotyczących zabezpieczenia statku po zwodowaniu należy pamiętać, że samo założenie trapu lub wykonanie pomiarów zanurzenia nie wystarcza. Najpierw jednostka musi być bezpiecznie zacumowana, aby nie przemieszczała się podczas dalszych prac wyposażeniowych.
Cumowanie jest więc podstawowym warunkiem bezpiecznego postoju statku po zejściu z pochylni lub po wyjściu z doku.