Obróbka mechaniczna
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Obróbka mechaniczna to grupa metod oddziaływania na materiał za pomocą sił mechanicznych, narzędzi, ścierniwa lub uderzeń. Jej celem może być nadanie kształtu, zmiana wymiarów, poprawa jakości powierzchni albo usunięcie zanieczyszczeń, rdzy i zgorzeliny.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozpoznanie, że jeśli proces polega na fizycznym oddziaływaniu na powierzchnię, np. uderzaniu śrutem, tarciu szczotką lub skrawaniu, to jest to metoda mechaniczna, a nie termiczna ani chemiczna.
Przykłady obróbki mechanicznej
Do obróbki mechanicznej zalicza się m.in.:
- śrutowanie – oczyszczanie powierzchni strumieniem śrutu,
- szczotkowanie blach i profili,
- szlifowanie,
- cięcie mechaniczne, np. nożycami gilotynowymi,
- gięcie i prostowanie na zimno,
- walcowanie,
- skrawanie.
Dlaczego śrutowanie jest obróbką mechaniczną?
Podczas śrutowania drobne cząstki ścierniwa, np. śrut stalowy, są kierowane z dużą prędkością na powierzchnię blachy. Usuwają one rdzę, zgorzelinę walcowniczą, stare powłoki lub inne zanieczyszczenia przez uderzenie i ścieranie. Nie zachodzi tu zasadnicza reakcja chemiczna ani działanie wysokiej temperatury jako główny mechanizm procesu.
Odróżnienie od innych metod
- Obróbka termiczna – wykorzystuje temperaturę, np. hartowanie, wyżarzanie.
- Obróbka reakcyjna/chemiczna – opiera się na reakcjach chemicznych, np. trawienie kwasem.
- Obróbka elektromechaniczna – łączy zjawiska elektryczne i mechaniczne.
Dlatego czyszczenie blach przez śrutowanie klasyfikuje się jako obróbkę mechaniczną.