Rusztowanie podwieszane
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Rusztowanie podwieszane to rusztowanie robocze, którego pomosty nie są oparte na podłożu, lecz są zawieszone lub zamocowane do konstrukcji obiektu. W stoczni stosuje się je m.in. przy pracach na burtach, rufie, dziobie, nadbudówkach i innych trudno dostępnych częściach kadłuba jednostki pływającej.
Cechy rozpoznawcze
- pomost roboczy znajduje się przy ścianie kadłuba lub nadbudówki,
- konstrukcja jest podwieszona do elementów statku albo wsporników,
- często nie ma klasycznego oparcia na gruncie na całej wysokości,
- umożliwia dostęp do powierzchni pionowych i przewieszonych.
Na rysunkach egzaminacyjnych rusztowanie podwieszane można rozpoznać po tym, że pomosty „wiszą” przy kadłubie i są mocowane do konstrukcji, zamiast tworzyć samonośną wieżę ustawioną od ziemi.
Zastosowanie w pracach kadłubowych
Rusztowania podwieszane wykorzystuje się podczas:
- czyszczenia i malowania kadłuba,
- spawania i szlifowania elementów poszycia,
- montażu wyposażenia zewnętrznego,
- kontroli jakości spoin i powłok,
- prac remontowych na statkach stojących przy nabrzeżu lub w doku.
Podstawowe zasady bezpieczeństwa
Przed rozpoczęciem pracy należy sprawdzić stan techniczny rusztowania, mocowania, poręcze, bortnice i pomosty. Nie wolno przekraczać dopuszczalnego obciążenia pomostu. Pracownicy powinni stosować środki ochrony indywidualnej, zwłaszcza hełm ochronny i zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości, jeżeli wymagają tego warunki pracy.
Różnica względem innych rusztowań
Rusztowanie segmentowe lub warszawskie składa się z powtarzalnych ram ustawianych od podłoża. Rusztowanie pływające znajduje się na pontonie lub pływaku. Rusztowanie podwieszane jest natomiast zawieszone przy konstrukcji obiektu.