Stale okrętowe
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Stale okrętowe to stale konstrukcyjne przeznaczone do budowy kadłubów jednostek pływających. Muszą spełniać wymagania towarzystw klasyfikacyjnych, np. PRS, DNV, Lloyd’s Register, ponieważ kadłub pracuje w trudnych warunkach: przy zmiennych obciążeniach, niskiej temperaturze, drganiach i kontakcie z wodą morską.
Oznaczenia gatunków
W przemyśle okrętowym stosuje się oznaczenia takie jak:
- A, B, D, E – stale kadłubowe zwykłej wytrzymałości,
- AH, DH, EH, FH – stale kadłubowe podwyższonej wytrzymałości,
- liczby 32, 36, 40 itd. – informują o klasie wytrzymałości, głównie granicy plastyczności.
Przykład: EH36 oznacza stal okrętową podwyższonej wytrzymałości. Litera E wskazuje na wymaganą odporność na kruche pękanie w niskiej temperaturze, a liczba 36 odnosi się do klasy wytrzymałości, zwykle kojarzonej z minimalną granicą plastyczności około 355 MPa.
Dlaczego EH36 jest poprawnym symbolem?
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących blach składowanych w magazynie dla przemysłu okrętowego należy rozpoznawać typowe symbole materiałów kadłubowych. EH36 jest oznaczeniem stali okrętowej stosowanej na elementy konstrukcji kadłuba.
Pozostałe przykłady, takie jak St3S, 15H czy 2H13, dotyczą innych grup stali, np. ogólnych stali konstrukcyjnych, stopowych lub nierdzewnych, ale nie są typowym oznaczeniem blach kadłubowych klasyfikowanych dla przemysłu okrętowego.
Znaczenie w praktyce
Podczas magazynowania i przygotowania blach do obróbki ważne jest zachowanie identyfikowalności materiału: gatunku stali, numeru wytopu, atestu oraz zgodności z dokumentacją techniczną jednostki.