Wciągarka cumownicza
Słownik kwalifikacji TWO.03 - Wykonywanie i montaż elementów kadłuba jednostek pływających
Wciągarka cumownicza to urządzenie pokładowe służące do wybierania, luzowania i utrzymywania napięcia lin cumowniczych podczas cumowania statku przy nabrzeżu, boi lub innej jednostce.
Budowa
Typowa wciągarka cumownicza składa się z:
- bębna linowego z kołnierzami, na który nawija się linę,
- napędu elektrycznego, hydraulicznego lub pneumatycznego,
- przekładni redukcyjnej, zwiększającej moment obrotowy,
- hamulca, który utrzymuje naprężoną linę,
- sprzęgła, umożliwiającego załączanie lub rozłączanie bębna,
- ramy fundamentowej, mocowanej do pokładu.
Na rysunkach i fotografiach wciągarkę cumowniczą rozpoznaje się najczęściej po dużym poziomym bębnie przeznaczonym na linę oraz masywnej konstrukcji przystosowanej do przenoszenia dużych sił.
Zastosowanie na statku
Wciągarki cumownicze montuje się zwykle na pokładzie dziobowym i rufowym. Współpracują z linami cumowniczymi, pachołami, kluzami i przewłokami cumowniczymi. Ich zadaniem jest bezpieczne dociągnięcie jednostki do nabrzeża oraz utrzymanie jej położenia mimo działania wiatru, prądu i falowania.
Odróżnienie od innych urządzeń
Wciągarka cumownicza pracuje z linami cumowniczymi, a nie z łańcuchem kotwicznym. Dlatego nie należy jej mylić ze stoperem łańcucha kotwicznego ani z zamocowaniem łańcucha. Wciągarka topenantowa natomiast służy do obsługi olinowania urządzeń przeładunkowych, np. bomów, a nie bezpośrednio do cumowania statku.