Nachylenie dna rowu odwadniającego oznacza spadek podłużny dna rowu, czyli różnicę wysokości dna na określonej długości. W dokumentacji i tabelach technicznych często zapisuje się je symbolem Id.
Nachylenie dna ma bezpośredni wpływ na prędkość przepływu wody. Zbyt mały spadek może powodować zamulanie rowu, a zbyt duży — erozję dna i skarp.
Dopuszczalne nachylenie bez umocnienia
Jeżeli dno i skarpy rowu nie są umocnione, dopuszczalne nachylenie zależy od rodzaju gruntu:
- grunty piaszczyste: Id ≤ 0,015,
- grunty piaszczysto-gliniaste i pylaste: Id ≤ 0,02,
- grunty gliniaste i ilaste: Id ≤ 0,03.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest dokładne odczytanie dwóch informacji: rodzaju gruntu oraz tego, czy rów jest umocniony, czy nieumocniony.
Dopuszczalne nachylenie z umocnieniem
Umocnienie dna i skarp pozwala stosować większe spadki, ponieważ ogranicza rozmywanie gruntu. Przykładowo:
- darń na płask: Id ≤ 0,03,
- faszyna: Id ≤ 0,04,
- bruk układany na sucho: Id ≤ 0,06.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy rowu odwadniającego w gruntach gliniastych i ilastych, a jednocześnie podano, że nie umocniono dna i skarp, należy wybrać wartość:
Id ≤ 0,03.
Odpowiedź: 0,03.