Narzut kamienny luzem w płotkach

Słownik kwalifikacji TWO.04 - Organizacja robót związanych z regulacją cieków naturalnych oraz budową urządzeń wodnych

Narzut kamienny luzem w płotkach to sposób umacniania lub naprawy skarp cieku polegający na ułożeniu kamienia na skarpie, przy jednoczesnym ograniczeniu jego przemieszczania za pomocą poprzecznych lub ukośnych przegród, czyli płotków.

Metoda ta jest stosowana na skarpach narażonych na rozmywanie przez wodę, falowanie lub spływ powierzchniowy. Kamień stanowi warstwę ochronną, a płotki stabilizują narzut i dzielą skarpę na pola robocze.

Cechy rozpoznawcze

Na ilustracjach egzaminacyjnych narzut kamienny w płotkach można rozpoznać po:
- widocznych kamieniach układanych luzem na skarpie,
- pasach lub kratownicy z gałęzi, palików albo faszyny,
- podziale skarpy na mniejsze pola,
- wykonywaniu robót bez tworzenia zwartego materaca zatapianego.

Zastosowanie

Ten sposób stosuje się głównie do:
- zabezpieczania skarp rzek, kanałów i rowów,
- naprawy miejscowych uszkodzeń umocnień,
- ochrony brzegu przed erozją,
- stabilizacji skarp o umiarkowanym nachyleniu.

Różnica względem innych umocnień

Narzut kamienny w płotkach nie jest tym samym co materac faszynowo-kamienny, który jest gotową konstrukcją zatapianą w wodzie. Nie jest też opaską z kiszki faszynowej, ponieważ kiszka faszynowa ma formę walca z faszyny i służy zwykle do umocnień liniowych przy brzegu.

Zapamiętaj

Jeżeli na skarpie widać kamienie wsypywane luzem oraz siatkę lub rzędy płotków stabilizujących materiał, najczęściej chodzi o układanie narzutu kamiennego luzem w płotkach.