Wytrzymałość drewna na ściskanie określa, jak duże naprężenie może przenieść drewno pod wpływem siły zgniatającej. Wartość ta podawana jest najczęściej w MPa i zależy m.in. od gatunku drewna, wilgotności, gęstości oraz kierunku działania siły względem włókien.
Kierunek działania siły
Drewno jest materiałem anizotropowym, czyli jego właściwości mechaniczne są różne w różnych kierunkach. Dlatego w tabelach wytrzymałościowych rozróżnia się najczęściej:
- ściskanie wzdłuż włókien – siła działa równolegle do przebiegu włókien; drewno zwykle ma wtedy większą wytrzymałość,
- ściskanie w poprzek włókien – siła działa prostopadle do włókien; wytrzymałość jest zwykle znacznie mniejsza.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba uważnie odczytać, czy chodzi o obciążenie wzdłuż, czy w poprzek włókien. Pomylenie kolumny prowadzi do błędnej odpowiedzi.
Jak odczytać wynik z tabeli?
Jeżeli pytanie dotyczy największej wytrzymałości na ściskanie w poprzek włókien, należy porównać tylko wartości z kolumny: „Wytrzymałość na ściskanie – w poprzek włókien”.
Przykład:
- buk: 9 MPa,
- dąb: 11 MPa,
- klon: 10 MPa,
- świerk: 6 MPa.
Największą wartość ma dąb – 11 MPa, więc jest to drewno najbardziej odporne na ściskanie w poprzek włókien spośród podanych gatunków.
Znaczenie praktyczne
W robotach wodnych i hydrotechnicznych drewno może być stosowane np. w elementach umocnień, konstrukcjach tymczasowych, palach, zastawkach lub elementach pomocniczych. Dobór gatunku drewna powinien uwzględniać nie tylko wytrzymałość, ale także odporność na wilgoć, trwałość biologiczną i warunki pracy elementu.