Badanie radiograficzne spoin
Słownik kwalifikacji TWO.05 - Organizacja budowy, remontu i modernizacji kadłuba jednostek pływających
Badanie radiograficzne spoin to metoda badań nieniszczących, oznaczana często jako RT. Służy do wykrywania niezgodności wewnętrznych w złączach spawanych bez niszczenia badanego elementu.
W badaniu tym stosuje się promieniowanie jonizujące, najczęściej:
- promieniowanie rentgenowskie X,
- promieniowanie gamma, np. z izotopów promieniotwórczych.
W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest promieniowanie rentgenowskie, ponieważ właśnie ono jest typowym źródłem promieniowania w procesie radiograficznym.
Na czym polega badanie?
Promieniowanie przechodzi przez spoinę i materiał podstawowy, a następnie trafia na film radiograficzny lub detektor cyfrowy. Miejsca o innej gęstości lub grubości pochłaniają promieniowanie w różnym stopniu, dlatego na obrazie można zauważyć wady ukryte wewnątrz spoiny.
Jakie wady można wykryć?
Badanie radiograficzne pozwala wykrywać m.in.:
- pęcherze gazowe,
- wtrącenia żużla,
- brak przetopu,
- przyklejenia,
- pęknięcia wewnętrzne,
- nieciągłości materiału.
Czym nie jest badanie radiograficzne?
Nie należy go mylić z innymi metodami badań nieniszczących:
- badanie penetracyjne wykorzystuje penetrant i służy głównie do wykrywania wad powierzchniowych,
- badanie ultradźwiękowe wykorzystuje fale ultradźwiękowe,
- metody elektromagnetyczne wykorzystują pole elektromagnetyczne.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się określenie proces radiograficzny, należy kojarzyć je z promieniowaniem rentgenowskim lub gamma, a nie z penetrantem, ultradźwiękami czy polem elektromagnetycznym.