Gazy osłonowe w spawaniu
Słownik kwalifikacji TWO.05 - Organizacja budowy, remontu i modernizacji kadłuba jednostek pływających
Gaz osłonowy chroni jeziorko spawalnicze, elektrodę i gorący metal przed działaniem powietrza atmosferycznego. Bez osłony tlen, azot i para wodna mogłyby powodować utlenianie, porowatość, kruchość oraz obniżenie jakości spoiny.
W metodach spawania łukowego rozróżnia się przede wszystkim gazy obojętne i aktywne.
Gazy obojętne
Gazy obojętne nie reagują chemicznie ze spawanym metalem w warunkach spawania. Najczęściej stosuje się:
- argon,
- hel,
- mieszanki argonu i helu.
Gazy obojętne są używane m.in. w metodzie TIG 141 oraz MIG. W nazwie TIG skrót „IG” oznacza Inert Gas, czyli gaz obojętny.
Gazy aktywne
Gazy aktywne biorą udział w procesach chemicznych zachodzących podczas spawania. Przykładem jest:
- dwutlenek węgla CO₂,
- mieszanki argonu z CO₂ lub tlenem.
Gazy aktywne są charakterystyczne dla metody MAG, czyli Metal Active Gas.
Znaczenie na egzaminie
W pytaniach dotyczących metod TIG, MIG i MAG trzeba zwracać uwagę na rodzaj elektrody i gazu:
- TIG: elektroda wolframowa nietopliwa + gaz obojętny,
- MIG: elektroda topliwa + gaz obojętny,
- MAG: elektroda topliwa + gaz aktywny.
Pomylenie gazu obojętnego z aktywnym jest częstym błędem. W metodzie TIG zawsze należy kojarzyć osłonę gazową z argonem lub helem, czyli gazami obojętnymi.