Kotwica Danfortha
Słownik kwalifikacji TWO.05 - Organizacja budowy, remontu i modernizacji kadłuba jednostek pływających
Kotwica Danfortha to lekka kotwica patentowa z dwiema szerokimi, płaskimi łapami, które obracają się względem trzonu. Jest często stosowana na mniejszych jednostkach pływających, łodziach roboczych, jachtach oraz jako kotwica pomocnicza.
Jak ją rozpoznać?
Cechy charakterystyczne kotwicy Danfortha:
- ma dwie szerokie, trójkątne łapy przypominające płaskie płetwy,
- łapy są osadzone symetrycznie po obu stronach trzonu,
- posiada poprzeczkę stabilizującą, która pomaga ustawić kotwicę podczas opadania na dno,
- ma prostą, lekką konstrukcję bez masywnego kadłuba,
- dobrze „zakopuje się” w miękkim podłożu.
W pytaniach egzaminacyjnych kotwica Danfortha jest zwykle przedstawiana jako kotwica o płaskich, szerokich łapach i wyraźnej poprzeczce.
Zastosowanie
Kotwica Danfortha dobrze sprawdza się na dnach:
- piaszczystych,
- mulistych,
- żwirowych o niezbyt zwartej strukturze.
Nie jest najlepszym wyborem na dno skaliste lub mocno porośnięte, ponieważ jej płaskie łapy mogą mieć problem z prawidłowym wbiciem się w podłoże.
Zalety i ograniczenia
Zalety:
- mała masa przy dużej sile trzymania,
- łatwe przechowywanie dzięki płaskiej konstrukcji,
- skuteczna na miękkim dnie.
Ograniczenia:
- słabsza skuteczność na kamienistym lub skalistym dnie,
- może tracić trzymanie przy zmianie kierunku obciążenia,
- wymaga odpowiedniego ułożenia na dnie.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na rysunku widać kotwicę z dwoma dużymi, płaskimi łapami oraz poprzecznym prętem, najczęściej jest to właśnie kotwica Danfortha.