Szerokość statku B

Szerokość statku B to jeden z podstawowych wymiarów głównych jednostki pływającej. W przepisach klasyfikacyjnych, m.in. PRS, określa się ją jako największą szerokość statku mierzoną pomiędzy zewnętrznymi krawędziami wręgów.

Oznacza to, że wymiar B odnosi się do konstrukcyjnej szerokości kadłuba, a nie do elementów dodatkowych wystających poza zasadniczy obrys konstrukcyjny.

Jak rozumieć tę definicję?

Pomiar szerokości B wykonuje się:

• w miejscu, gdzie kadłub ma największą szerokość,
• poprzecznie do osi wzdłużnej statku,
• między zewnętrznymi krawędziami wręgów,
• bez uwzględniania elementów, które nie stanowią podstawowego obrysu konstrukcji kadłuba.

Czego nie wlicza się do szerokości B?

Do szerokości B nie zalicza się m.in.:

• odbijaczy burtowych,
• stępek przeciwprzechyłowych, jeśli wystają poza poszycie,
• szerokości nadbudówek,
• innych elementów wyposażenia wystających poza kadłub.

Znaczenie szerokości B

Szerokość statku B jest używana w obliczeniach i dokumentacji technicznej, np. przy:

• sprawdzaniu stateczności jednostki,
• projektowaniu konstrukcji kadłuba,
• określaniu proporcji wymiarów głównych statku,
• stosowaniu przepisów klasyfikacyjnych,
• planowaniu budowy, remontu lub modernizacji kadłuba.

Najważniejsze do zapamiętania

W pytaniach egzaminacyjnych należy zwrócić uwagę, że szerokość B nie jest szerokością całkowitą z wyposażeniem bocznym. Poprawna definicja brzmi: największa szerokość statku mierzona pomiędzy zewnętrznymi krawędziami wręgów.