Żłobienie elektro-powietrzne

Żłobienie elektro-powietrzne to technika cieplnej obróbki metalu, w której metal jest miejscowo topiony przez łuk elektryczny jarzący się między materiałem obrabianym a elektrodą węglową. Stopiony metal jest następnie wydmuchiwany ze szczeliny strumieniem sprężonego powietrza.

Metoda ta jest stosowana m.in. w budowie i remoncie kadłubów jednostek pływających, szczególnie przy przygotowaniu złączy, usuwaniu wad spawalniczych oraz wykonywaniu rowków technologicznych.

Zasada działania

Proces przebiega w trzech etapach:
- zajarzenie łuku między elektrodą węglową a metalem bazowym,
- stopienie warstwy metalu w miejscu obróbki,
- wydmuchanie ciekłego metalu przez sprężone powietrze.

Elektroda węglowa nie służy do wykonywania spoiny, lecz do wytworzenia wysokiej temperatury łuku.

Zastosowanie

Żłobienie elektro-powietrzne wykorzystuje się do:
- usuwania wad spoin, np. pęknięć, porów i wtrąceń,
- wycinania grani spoiny od strony odwrotnej,
- przygotowania rowków pod spawanie,
- usuwania nadmiaru metalu lub starych napoin,
- prac remontowych przy konstrukcjach stalowych kadłuba.

Cechy rozpoznawcze w pytaniach egzaminacyjnych

Jeżeli w opisie pojawiają się jednocześnie: łuk elektryczny, elektroda węglowa oraz sprężone powietrze do usuwania stopionego metalu, chodzi o żłobienie elektro-powietrzne.

Nie należy mylić tej metody z:
- żłobieniem plazmowym, gdzie źródłem energii jest łuk plazmowy,
- cięciem gazowym, które wykorzystuje płomień tlenowo-gazowy,
- cięciem laserowym, gdzie materiał topiony jest wiązką lasera.