Badania penetracyjne to metoda badań nieniszczących NDT stosowana do wykrywania nieciągłości otwartych na powierzchnię, np. pęknięć, porów, rys, zawalcowań lub nieszczelności. W pytaniu egzaminacyjnym metoda ta jest właściwa do wykrycia potencjalnych pęknięć na powierzchni wirnika pompy wody słodkiej.
Zasada działania
Metoda wykorzystuje zjawisko włoskowatości, czyli wnikania cieczy w bardzo wąskie szczeliny. Na oczyszczoną powierzchnię nanosi się penetrant, który wpływa do pęknięć. Po usunięciu nadmiaru penetrantu nakłada się wywoływacz, który „wyciąga” ciecz z nieciągłości i uwidacznia wskazania.
Typowy przebieg badania
- Oczyszczenie powierzchni z oleju, farby, rdzy i zabrudzeń.
- Naniesienie penetrantu barwnego lub fluorescencyjnego.
- Czas penetracji, aby ciecz wniknęła w szczeliny.
- Usunięcie nadmiaru penetrantu z powierzchni.
- Nałożenie wywoływacza.
- Oględziny wskazań przy świetle białym lub UV.
- Oczyszczenie końcowe elementu.
Zastosowanie w eksploatacji okrętowej
Badania penetracyjne można stosować m.in. do kontroli wirników pomp, spoin, elementów armatury, odlewów i części maszyn wykonanych z materiałów nieporowatych.
Ograniczenia
Metoda wykrywa tylko wady wychodzące na powierzchnię. Nie nadaje się do wykrywania wad głęboko ukrytych w materiale. Powierzchnia musi być czysta, sucha i niepokryta powłoką, która zamykałaby pęknięcia.