Kawitacja to zjawisko powstawania i gwałtownego zanikania pęcherzyków pary w cieczy przepływającej przez pompę. Występuje wtedy, gdy lokalne ciśnienie cieczy spadnie poniżej ciśnienia parowania danej cieczy. Pęcherzyki pary zapadają się w obszarach wyższego ciśnienia, powodując uderzenia hydrauliczne.
Typowe objawy kawitacji
- charakterystyczny hałas przypominający „grzechotanie” lub przepływ żwiru,
- drgania pompy i rurociągów,
- spadek wydajności pompy,
- niestabilne wskazania ciśnienia,
- uszkodzenia powierzchni wirnika i korpusu pompy,
- przyspieszone zużycie łożysk i uszczelnień.
Najczęstsze przyczyny
Kawitacja pojawia się najczęściej po stronie ssawnej pompy, gdy ciecz nie dopływa do wirnika z odpowiednim ciśnieniem. Przyczynami mogą być:
- ograniczenie przepływu w przewodzie ssawnym, np. zatkany filtr, przymknięty zawór, za mała średnica rurociągu,
- zbyt duża wysokość ssania,
- zbyt długi lub źle poprowadzony przewód ssawny,
- zapowietrzenie instalacji,
- zbyt wysoka temperatura cieczy, która zwiększa skłonność do parowania.
Dlaczego przewód ssawny jest kluczowy?
Jeżeli przepływ po stronie ssawnej jest ograniczony, ciśnienie przed wirnikiem spada. Gdy spadnie poniżej ciśnienia parowania cieczy, zaczynają tworzyć się pęcherzyki pary. Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest ograniczenie przepływu w przewodzie ssawnym.
Działania zapobiegawcze
- sprawdzić drożność przewodu ssawnego i filtrów,
- upewnić się, że zawory ssawne są całkowicie otwarte,
- odpowietrzyć pompę i instalację,
- ograniczyć straty przepływu po stronie ssawnej,
- kontrolować temperaturę transportowanego medium.