Nieszczelność instalacji parowej to niekontrolowany wypływ pary lub kondensatu z rurociągów, zaworów, kołnierzy, odwadniaczy, wymienników ciepła albo armatury kotłowej. Na statku jest to stan niebezpieczny, ponieważ para ma wysoką temperaturę i może powodować poparzenia oraz spadek sprawności instalacji.
Typowe objawy
Do najważniejszych objawów nieszczelności należą:
- spadek ciśnienia pary grzewczej widoczny na manometrze,
- obniżenie poziomu wody w kotle obserwowane na poziomowskazie,
- częstsze załączanie pompy zasilającej kocioł,
- syczenie, gwizd lub widoczna chmura pary,
- wzrost temperatury w rejonie nieszczelności,
- nadmierna ilość kondensatu lub ubytki wody zasilającej.
Jeżeli jednocześnie spada ciśnienie pary i poziom wody w kotle, oznacza to, że para lub woda kotłowa opuszcza układ szybciej niż zwykle. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych taki zestaw objawów najczęściej wskazuje właśnie na nieszczelność instalacji parowej.
Postępowanie eksploatacyjne
Po zauważeniu objawów należy:
- poinformować oficera mechanika lub wachtowego,
- zlokalizować rejon wycieku bez narażania się na poparzenie,
- w miarę możliwości odciąć uszkodzony odcinek zaworami,
- kontrolować poziom wody w kotle i ciśnienie pary,
- nie dopuszczać do pracy kotła przy zbyt niskim poziomie wody.
Dlaczego to ważne?
Praca kotła przy zbyt niskim stanie wody grozi przegrzaniem powierzchni grzewczych, uszkodzeniem kotła, a w skrajnym przypadku awarią zagrażającą bezpieczeństwu statku i załogi.